Το “G” έγινε “B” και εγένετο Brexit. – “G” turned to “B” and gave birth to Brexit.

Brexit1

(ENGLISH version below the text in Greek)

 

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη… ελπίζω να μη χρειαστεί 3ο συμβάν γιατί αυτό φοβάμαι ότι θα σημάνει τη διάλυση της Ε.Ε. Μετά το ισχυρό ΌΧΙ σε αυτή την μορφή της Ευρώπης από τον πιο αδύναμο κρίκο της -εμάς του Έλληνες-, η γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση παίρνει για 2η φορά το μήνυμα για την αναγκαιότητα αλλαγής πολιτικής πλεύσης, αυτή τη φορά από μια από τις ισχυρότερες οικονομίες της. Κι αν η έξοδος απετράπη πέρυσι –καλώς για εμένα– για την Ελλάδα, αυτή τη φορά δεν γίνεται το ίδιο και με τη Βρετανία.

Οι πολίτες της Βρετανίας πήραν την θαρραλέα απόφαση να αποχωρήσουν από μια Ε.Ε. της ανεργίας, της λιτότητας, της ξενοφοβίας, του εσωτερικού πολιτισμικού χάσματος, και του γερμανικού δεσποτισμού, και ψήφισαν υπέρ του Brexit. Κι αν οι Βρετανοί χρειάστηκαν θάρρος γι’αυτή τους την απόφαση, οι Έλληνες είχαν δείξει ακόμα περισσότερο έναν μόλις χρόνο πριν. Κι αυτό γιατί ενώ οι πρώτοι είναι σε θέση να το υποστηρίξουν με σχετική ασφάλεια ως Εθνική Οικονομία, οι τελευταίοι αδυνατούσαν. Χωρίς να υποβαθμίσω τη σημασία του βρετανικού δημοψηφίσματος, θέλει πολύ μεγαλύτερη τόλμη το βήμα στο κενό από το βήμα ένα σκαλοπάτι πιο κάτω, και είμαι σίγουρος πως αν ζούσε στις μέρες μας ο Ουίνστων Τσώρτσιλ θα επιβεβαίωνε αυτό που είχε πει στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο για τους Έλληνες και τον ηρωισμό τους (“…από εδώ και στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”).

Σίγουρα θα υπάρξουν αναταράξεις τόσο εσωτερικά στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και παγκοσμίως. Ωστόσο, υπάρχει η απαραίτητη δυναμική για να εξομαλύνει την κατάσταση, κάτι που στην περίπτωση της Ελλάδας δεν υπήρχε. Αρκεί μόνο να λάβει κανείς υπόψη του ότι συνδυαστικά το ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασιλείου και των παλαιών Βρετανικών αποικιών ξεπερνά το 50% του ΑΕΠ όλης της υπόλοιπης Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, (έχοντας εξαιρέσει το ΑΕΠ των ΗΠΑ και του Καναδά) φτάνει τα 8,45 τρις $ τη στιγμή που ολόκληρη η υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση αθροίζεται στα 15,5 τρις $ (Πηγή 1, Πηγή 2).

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θα είχε νόημα τα δυο ΑΕΠ να συγκριθούν άμεσα ποσοτικά, αφού πλέον δεν υφίσταται η Βρετανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, ποιοτικά δείχνει την δυναμική που μπορεί να αποκτήσει η ανεξάρτητη Βρετανία από την παλιά σφαίρα επιρροής της. Και αν λάβει κανείς υπόψη και τη δημόσια υπενθύμιση από τον Πρόεδρο Ομπάμα των άριστων σχέσεων ΗΠΑ – Ηνωμένου Βασιλείου, αυτή η δυναμική ενισχύεται ακόμα περισσότερο.

Γίνεται έτσι εύκολα αντιληπτή η οικονομική διαφορά κλίμακας με την Ελλάδα των μόλις 235,6 δις $ και η αδυναμία της τελευταίας να υποστηρίξει μια ενδεχόμενη ανεξαρτητοποίηση της έναν χρόνο πριν. Αν μάλιστα κάποιος λάβει υπόψη και τις σημαντικότατες γεωπολιτικές διαφορές μεταξύ των δύο, τότε γίνεται προφανής ο λόγος για τον οποίο υποστηρίζω ότι καλώς δεν εφαρμόστηκε η δίκαιη διαμαρτυρία του ελληνικού λαού και η Ελλάδα παρέμεινε στην Ε.Ε., με την ελπίδα η τελευταία να αλλάξει προς το καλύτερο.

Το μήνυμα για αυτή την αλλαγή προς το καλύτερο και την ανάγκη εξισορρόπησης των εσωτερικών δυνάμεων μπορούσε στον ένα χρόνο που πέρασε να έχει έρθει είτε από τη Γαλλία είτε από τη Βρετανία. Η τελευταία έκανε την κίνησή της στην παγκόσμια σκακιέρα, και η ελπίδα για αλλαγή είναι πλέον στα χέρια της Γαλλίας, με τον Πρόεδρό της Ολάντ να δηλώνει ότι χρειάζονται βαθιές αλλαγές. Η Γαλλία είναι πλέον αυτή που πρέπει να υψώσει ανάστημα και να επαναπροσδιορίσει τις αξίες και το μέλλον της Ε.Ε. . Και προς το παρόν ο λαός της δείχνει αξιοσημείωτο σθένος απέναντι σε έναν όχι και τόσο τολμηρό προς αυτή την κατεύθυνση Γάλλο Πρόεδρο. Τα βλέμματα όλων των ευρωπαίων στρέφονται προς τις εξελίξεις της γαλλικής πολιτικής σκηνής.

Ψυχραιμία, σύνεση, ελπίδα, και πάνω απ’ όλα υπομονή…

 

 


(ENGLISH version right below)

In Greece we say that a thief has 2 free efforts before he gets arrested on the 3rd one, highlighting the necessity to learn from one’s own mistakes and not repeating them, otherwise punishment will restore natural justice… I hope there won’t have to be a 3rd event in this case because it will signify the European Union’s collapse. Following a loud “No” to Europe’s current form by its most weak link -us Greeks-, the Germany-dominated E.U. receives the message for the necessity of a policy direction change once again, this time from one of its strongest economies. Although a Grexit was –fortunately, in my opinion– averted last year, the same didn’t happen with Britain’s case.

Last night, the British made the bold decision to leave from an E.U. of unemployment, austerity, xenophobia, internal cultural gap, and of German despotism, voting in favor of a Brexit. If such a decision by the British needed a certain amount of courage to be made, one can easily understand that the Greeks demonstrated even more almost a year ago. This is true since whereas the former are currently in a position to support such decision through their National Economy, the latter could not back then. Without undermining the British referendum’s importance, it needs more bravery to make a step in the void than to make a step down the ladder. I’m sure that if Winston Churchill was alive he would reaffirm his statement during the 2nd World War regarding the Greeks’ heroism (“…hence we will not say that Greeks fight like heroes, but we will say that heroes fight like Greeks”).

There will definitely be a turmoil following the Brexit, both within the United Kingdom and globally. However, there exists the necessary dynamics to equilibrate the conditions, something that in Greece’s case was missing. Simply observing the fact that the combined GDP of the U.K. and the former British colonies is well over 50% of the rest of E.U.’s GDP would be enough. More specifically, (having excluded USA and Canada’s GDPs) it sums up to 8.45 trill $ with the whole of the rest European Union summing up to 15.5 trill $ (Source 1, Source 2).

Of course that does not mean that a numerical comparison of the two would make sense, since the British Empire is not existent anymore. However, from a qualitative perspective it demonstrates the dynamics of the independent Britain that could benefit from its old sphere of influence. Moreover, taking into account President Obama’s statement after the Brexit stressing the “special relationship” between Britain and the USA, such dynamics is further enhanced. Thus, it becomes clear that there is a significant difference of scale with the barely 235,6 bill $ Greek economy and the resulting weakness of Greece to support a potential independence a year ago. If one also considers the very important geopolitical differences of the two countries, it becomes clear why I claim that not applying the Greek people’s fair protesting decision and keeping the country within the E.U. was to its benefit. That was of course with the hope of an E.U.’s change to something better.

Such message for a change to something better and for the necessity of internal powers’ balancing could have come in the year that passed from either France or Britain. The latter made its move on the global chessboard, and the hope for change now lies in the hands of France, with its President Hollande stating that deep changes must be made. France is the one that will eventually need to stand up for Europe and redefine its values and its future positioning. And for now, its people demonstrates remarkable vigor versus a not so bold on such direction French President. All Europeans turn now their attention to the events that will follow on the French political stage.

Keep calm, be wise, maintain hope, and above all be patient…

Both Yes and No, a necessary contradiction in favour of Democracy – Και Ναι και Όχι, μια απαραίτητη αντίφαση υπέρ της Δημοκρατίας

yes3

(ENGLISH version below the text in Greek)

  • Από το σημερινό δημοψήφισμα θα κερδίσει η Δημοκρατία, θα κερδίσει η Ελλάδα, θα κερδίσει η Ευρώπη.

Οι Έλληνες στο σύντομο διάστημα προετοιμασίας της 1 εβδομάδας παρουσιάστηκαν απόλυτα διχασμένοι όσον αφορά στην απάντηση που θα δώσουν. Αλλά βγαίνουν ενωμένοι, αφού διαδήλωσαν ειρηνικά και άκουσαν ο ένας τη γνώμη του άλλου χωρίς ακρότητες σε ένα τόσο κρίσιμο για το μέλλον της χώρας δημοψήφισμα.

Επίσης, και αυτό είναι το σημαντικότερο, βγαίνουν από τη διαδικασία πολιτικά ενεργοποιημένοι ξανά. Η κινητοποίηση του κόσμου ήταν μαζική, ανεξαρτήτως θέσης. Ο Έλληνας έφυγε από τον καναπέ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και κατέβηκε στο δρόμο για να πάρει θέση, να συμμετέχει στις εξελίξεις, να είναι ξανά ενεργό μέρος της Ιστορίας του. Μετά το μούδιασμα του σοκ των 5 ετών λιτότητας, ανεργίας, υποβάθμισης του βιοτικού επιπέδου, αβεβαιότητας για το μέλλον, οι Έλληνες σε συντριπτικά μεγάλο ποσοστό είναι πολιτικά ενεργοί ξανά.

Έτσι, ανεξαρτήτως αποτελέσματος θα βγει κερδισμένη η Δημοκρατία και η ίδια η Ελλάδα. Και στην περίπτωση που πάρουν το μήνυμα και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, θα βγει κερδισμένη και ολόκληρη η Ευρώπη και η προοπτική της για το μέλλον.

  • Στο σημερινό δημοψήφισμα πρέπει να ψηφίσουμε ΝΑΙ!… αλλά και ΌΧΙ!…

Ακούγεται -και είναι- αντιφατική η προηγούμενη πρόταση ακριβώς γιατί εξίσου αντιφατική είναι και η πραγματικότητα αυτού του δημοψηφίσματος. Δεν μπορεί, και δεν πρέπει να υπάρξει ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Ο απόλυτος διχασμός στο αποτέλεσμα του θα είναι προς το τελικό όφελος αυτού του δημοψηφίσματος αλλά και του σκοπού για τον οποίο διενεργείται -κάτω από τις συνθήκες που πραγματοποιήθηκε. Και εξηγούμαι…

Οι παράμετροι εδώ είναι 4: οι 2 πλευρές της διαπραγμάτευσης (eurogroup και ελληνική κυβέρνηση), ο ελληνικός λαός, και τέλος οι υπόλοιποι ευρωπαικοί λαοί. Η ελληνική κυβέρνηση έθεσε το ερώτημα για την υπερψήφιση ή καταψήφιση ενός κειμένου εργασίας με νέα δυσβάσταχτα μέτρα που της προτάθηκε, και σε αυτό πρέπει όλοι να απαντήσουμε ΟΧΙ, δηλαδή να το καταψηφίσουμε (ακόμα κι αν δεν είναι το τελικό κείμενο συμφωνίας αλλά απλά μια έκδοση που προτάθηκε). Αμέσως μετά την αναγγελία δημοψηφίσματος, το eurogroup δήλωσε ότι ανεξάρτητα από το τι ρωτάει η ελληνική κυβέρνηση (κι εδώ μιλάμε για άλλο ένα ισχυρό πλήγμα στην δημοκρατικότητα των διαδικασιών της Ευρώπης) θα ερμηνεύσει το αποτέλεσμα ως την επιθυμία του ελληνικού λαού να παραμείνει ή να αποχωρήσει από τη ζώνη του ευρώ και την ευρωπαική ένωση. Σε αυτό πρέπει όλοι να απαντήσουμε ΝΑΙ, να φωνάξουμε δηλαδή την επιθυμία μας να παραμείνουμε μέρος της Ευρώπης και του ανεπτυγμένου κόσμου και να μην περιθωριοποιηθούμε. Τέλος, τόσο για τον ελληνικό όσο και για τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, και δεδομένων των προηγούμενων 2 παραμέτρων, πρέπει να απαντήσουμε ΝΑΙ και ΌΧΙ σε αντίστοιχα ποσοστά, προκειμένου να αναδείξουμε την αντιδημοκρατικότητα των διαδικασιών της Ευρώπης, και επίσης να αναδείξουμε την αγωνία ενός λαού ο οποίος επιθυμεί να παραμείνει στην Ευρωπαική οικογένεια αλλά με αξιοπρέπεια, με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, με ελπίδα και ευκαιρίες για περαιτέρω ανάπτυξη, με ισάξιο πολιτικό λόγο ως ισότιμο μέλος, και με έναν υγιή κοινωνικό ιστό (δηλαδή όχι με οποιοδήποτε κόστος).

Η απόλυτη λογική αντίφαση, ο απόλυτος διχασμός, το 50-50, η απόλυτη “αποτυχία” ενός ξεκάθαρου μηνύματος, θα είναι το καλύτερο αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο δημοψήφισμα, τόσο για τις 4 παραμέτρους που περιέγραψα αλλά και για την ίδια τη δημοκρατική διαδικασία. Για μια ακόμα φορά οι Έλληνες, που ανέπτυξαν τη Λογική με τον Αριστοτέλη, θα πρωτοτυπήσουμε στον εμπλουτισμό του όρου της Δημοκρατίας, που γεννήθηκε σε αυτό τον τόπο, αυτή τη φορά με μια λογική αντίφαση, ένα λογικό παράδοξο.

Έτσι, στο σημερινό δημοψήφισμα οι Έλληνες πρέπει να απαντήσουμε:

  • ΌΧΙ άλλη λιτότητα και ΌΧΙ σε αυταρχικές διαδικασίες στην Ευρώπη. ΌΧΙ σε μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. ΟΧΙ στην καταπάτηση των κοινωνικών μας δικαιωμάτων στο όνομα της “οικονομικής ανάπτυξης”. ΟΧΙ στη μετατροπή των δημοκρατιών και των πολιτικών συστημάτων σε μέρη ενός απάνθρωπου συστήματος χρηματοοικονομικής διακυβέρνησης. ΟΧΙ στους διεφθαρμένους πολιτικούς που παραδίδουν την εξουσία στις Τράπεζες και τους Χρηματοοικονομικούς Οργανισμούς. ΟΧΙ σε μια Ευρώπη των αριθμών (έναντι των ανθρώπων).
  • ΝΑΙ στην παραμονή της Ελλάδας εντός μιας Ευρώπης των δυνατών, και στην προστασία ενάντια στην περιθωριοποίησή της. ΝΑΙ στην αποδοχή της προσωπικής μας ευθύνης να αλλάξουμε και να βελτιώσουμε την κοινωνία μας, χωρίς να χάσουμε τα δημοκρατικά και κοινωνικά μας δικαιώματα. ΝΑΙ στην παραμονή εντός Ευρώπης και στο να δώσουμε τον αγώνα να την κάνουμε μια καλύτερη ένωση εκ των έσω. ΝΑΙ σε μια δυνατή Ευρώπη των πολλών, διακριτών, και ισάξια σεβαστών εθνικών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών. ΝΑΙ στον αμοιβαίο σεβασμό. ΝΑΙ σε μια Ευρώπη των ανθρώπων (έναντι των αριθμών).

(ENGLISH version right below)

  • Democracy, Greece, and Europe, will all benefit from today’s referendum in Greece.

During the very short one-week preparation time, Greeks appeared equally divided regarding the answer they wish to give. However, they come out united, as they peacefully protested and heard each other’s political view with no extreme behaviours when facing such a critical -for the country’s immediate and long-term future- referendum.

Moreover, and this is the most important fact, they come out of the process politically activated once again. People’s motivation and participation in the latest events was massive, regardless of their supporting position. The average Greek citizen has left his television and the social media at home, and went down to the streets to pick a side and demonstrate, to participate in his country’s political life, to be once again an active part of his History. After the numbness that followed the shock of 5 years of austerity, unemployment, violent downgrading of the living standards, insecurity for the future, the vast majority of Greeks are politically active again.

Therefore, regardless of this referendum’s outcome, Democracy and Greece already received a priceless benefit. And in case the rest of the Europeans take this message, Europe itself and its future perspective will benefit as well.

  • In today’s referendum we must vote YES!… and NO!…

The previous sentence sounds as much as it is contradictive, because the objective reality in which this referendum is taking place is equally self-contradicting. There cannot, and there must not, be a clear outcome. The absolute division in its outcome will be in the interest of this referendum as well as of the cause it serves -under the circumstances it was implemented. Allow me to explain myself…

In this case there are 4 parameters: the 2 negotiating sides (eurogroup and Greek government), the Greek people, and finally the rest of the European peoples. The Greek government raised the question of voting for or against a working paper of the negotiation that contained additional unbearable austerity measures that was brought to the table by the eurogroup, and to this we must all answer NO, i.e. vote against such deal (even if it is just a suggested version and not a final agreement text). Following the announcement of the referendum by the Greek government, the eurogroup unanimously stated that, regardless of what the Greek government is asking (and this is yet another tremendous strike against the democratic nature of the processes taking place in Europe), it will interpret the outcome as the Greek people’s desire to stay or leave the euro zone and the European Union in turn. To this we must all vote YES, i.e. to strongly declare our wish to stay a member of Europe and the developed world, avoiding thus becoming marginalized. Finally, in order to protect the interests of both the Greek and the rest of Europe’s peoples, and given the 2 aforementioned parameters, we must answer YES and NO in equal ratios. In this way, we will raise awareness on the non-democratic nature of the processes in Europe, and we will raise awareness on a whole nation’s anguish whose people desire to stay in the European Union and the euro zone but with dignity, under human living conditions, with hope and opportunities for further development, having an equal political say as a truly equal member, and with a healthy social fabric (i.e. not at any cost).

The absolute contradiction in reasoning, the absolute division, the 50-50 ratio, the total “failure” of a clear message, will be the best outcome for this specific referendum, not only for the 4 parameters I described above but also for the democratic process itself. Once more Greeks, who invented reasoning (Λόγος) with Aristotle, will pioneer in enriching the term of Democracy (Δημοκρατία), born in this place, this time with a contradiction, an absolute rational dead-end, an absolute paradox.

Therefore in today’s referendum, we Greeks (and Europeans in turn) need to say:

  • NO more austerity and NO authoritative processes in Europe. NO to a German Europe. NO to oppressing social rights in the name of “economic growth”. NO to turning democracies and political systems to parts of an unhuman system of financial governance. NO to corrupted politicians handing over power to Banks and Financial Institutions. NO to a Europe of numbers (vs people).
  • YES to Greece staying within a Europe of the strong, and protecting it from becoming marginalized. YES to accepting our responsibility to change and improve our society, without losing our democratic and social rights. YES to staying in Europe and giving the fight to make it better from within. YES to a strong Europe of many, distinct, and well respected cultures. YES to mutual respect. YES to a Europe of people (vs numbers).

“Ecosystem Psychology”

I read a very interesting article in New York Times (“Zoo Animals and their Discontents”) that touches upon observations on animals’ emotional health by Dr.Vint Virga, “a man trained in the scientific method, who has embraced notions that until recently were viewed in the scientific community as at best controversial, and at worst nonsense.” (see book The Soul of All Living Creatures, clip The Animal Whisperer)

As we’re gaining more and more appreciation of the value of human emotional health, we should immediately begin applying this knowledge to our relations with all the other inhabitants of our ecosystem as well.

I wonder: do animals need some kind of correction or rehabilitation? If not, then what is the purpose of their imprisonment? And if the answer limits itself to “an educational one for us humans”, is its value really worth the traumas and suffering of all those souls? Perhaps some sort of “E-zoos” would be sufficient for the task. Nowadays, internet access to sounds, images, and videos of animals is simply enough for our kids to familiarize themselves with them at a sufficient level.

I’m sure some of you reading my thoughts will be smiling thinking “we haven’t yet managed to harmonize our intra-species relations, and we’ve started to fantasize about inter-species balance?”. Prioritization is a unidimensional approach and has to do with the limitations of our human minds’ conscious processing capability of more than one notions at once. However, as ancient philosophies combined with our experience of life around us show, the “complexity” (or simplicity) of Nature and Life does not work in this way. “Hierarchy” is a human notion to organize another one: “complexity”. In the Nature’s formula, there are no parameters left out  in favor of others at any single time point. All work together in parallel in a harmonious way. And if we envision ourselves as worthy “superintendents” of this world, we should start thinking and acting in this way immediately.

Click here for full article: “The Human Mind – How does it all work?”

Click here for full article: “The Human Mind – How does it all work?”

“The best way I have found to illustrate the concept of the three minds is by using a triangle. If you imagine at the very tip of the triangle is your conscious mind. It occupies only a small portion of space at the top, a bit like an iceberg where only a fraction of it is showing above the water. It probably represents about 10% of your brain capacity.

Below this is a slightly larger section that Freud called the preconscious, or what some refer to as the subconscious. It is much larger than the conscious mind and accounts for around 50-60% of your brain capabilities.

The section below this is the unconscious mind. It occupies the whole width of the base of the triangle and fills out the other 30-40% of the triangle. It is vast and deep and largely inaccessible to conscious thought, a bit like the dark depths of the ocean.”

Unconscious or Subconscious?

The term “unconscious” or “unconscious mind” is most closely associated with Freud and psychoanalysis, but the general notion predates Freud by hundreds if not thousands of years…

…As for the term “subconscious,” Freud used it interchangeably with “unconscious” at the outset. The words are similarly close but not identical in German (subconscious is das Unterbewusste; unconscious is das Unbewusste). But he eventually stuck with the latter term to avoid confusion. He couldn’t have predicted that the confusion would still exist after more than 100 years of discussion.

via Harvard Health Publications Unconscious or Subconscious?.

Categories: Life, Philosophy, Psychology

The inner life of the cell – Η ζωή μέσα στο κύτταρο

“The inner life of the cell” is a magnificent video by Harvard University illustrating what happens inside us, in every cell of our body, every second of our life, even as we blog right now… Life is magical! We are uniquely precious and yet we fail to conceive this gift of life.

“Η ζωή μέσα στο κύτταρο” είναι ένα καταπληκτικό βίντεο του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ που δείχνει τί συμβαίνει μέσα μας, σε κάθε κύτταρο στου σώματός μας, κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας, ακόμα και τώρα που γράφουμε/διαβάζουμε… Η Ζωή είναι μαγική! Είμαστε μοναδικά πολύτιμοι και παραταύτα αδυνατούμε να συλλάβουμε αυτό το δώρο της ζωής.

Welcome! Καλωσορίσατε!

June 21, 2010 Comments off

Welcome to my personal blog. In addition to the discussion topics coming up from time to time, I include some information about myself.

Καλωσορίσατε στο προσωπικό μου blog. Εκτός από θέματα προς συζήτηση που θα εμφανίζονται κατά καιρούς, παραθέτω και μερικές πληροφορίες για εμένα.

Categories: Uncategorized
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 397 other followers

%d bloggers like this: